شمارهٔ ۱۳۶ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از مهر او ندارم بی خنده کام و لب
تا سرو سبز باشد و بار آورد پده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر، به نیاز و وابستگی عاشق به معشوق اشاره دارد. او میگوید که برای رسیدن به خوشی و رضایت، باید عشق و زیبایی معشوق را داشته باشد، شبیه به درختی که باید سبز و بارور باشد تا ثمر بدهد. در واقع، بدون عشق و خنده معشوق، زندگی او بیمعنی و تلخ است.