نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۵ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ

بر سبزه باده خوش بود اکنون، اگر خوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

آهو از کوه‌های تنگ پایین آمد و به دشت و مرتع رسید. حالا که سبزه و علف‌های تازه خوشبو شده‌اند، اگر جرعه‌ای از آنها بخورد، لذت خواهد برد.