نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟

تا کی فضول گویی و آری حدیث غاب؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از کسی می‌پرسد که چه زمانی به عذاب و درد و زحمت ادامه می‌دهد و ریش خود را رنگ می‌زند. همچنین از او انتقاد می‌کند که چرا در مورد مسائل بیهوده و غیرضروری صحبت می‌کند و به گفته‌های دیگران اهمیت می‌دهد.