نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

تا لباس عمر اعدایش نگردد بافته

تار تار پود پود اندر فلات آن فوات

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

تا زمانی که عمر انسان به پایان نرسد، دستاوردها و تجربیات او در زندگی به شکل یک بافته منسجم باقی می‌ماند. این به این معنی است که هر لحظه و هر تجربه با تار و پود زندگی او در هم تنیده شده است و این بافته سرنوشت او را شکل می‌دهد.