شمارهٔ ۳۴ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
چه گر من همیشه ستا گوی باشم
ستایم نباشد نکو جز به نامت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت بیانگر این است که حتی اگر من همیشه به ستایش بپردازم، این ستایش تنها در صورتی با ارزش و نیکو خواهد بود که به خاطر تو باشد. در حقیقت، ستایش واقعی فقط زمانی معنا دارد که به نام محبوب انجام شود.