نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعیل مفاعیل فعولن

بدان مرغک مانم که همی دوش

بزار از بر شاخک همی فنود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعری تشبیه به مرغکی دارد که در شب گذشته بر شاخی نشسته و در حال پرواز و جنجال است. شاعر به احساسات و وضعیت خود اشاره می‌کند، به نوعی می‌خواهد ناامیدی یا دغدغه‌اش را بیان کند.