نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده

چنان بار برآورد به خویشتن

که من گویم: خوردست سوسمار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر می‌گوید که خود را به قدری بزرگ و مهم می‌پندارد که انگار می‌تواند تا حد سوسمار به نظر برسد. این جمله نشان‌دهنده‌ی خودبزرگ‌بینی و توهم قدرت فرد است.