نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

بر هبک نهاده جام باده

وان گاه ز هبک نوش کردش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به باده‌نوشی اشاره می‌کند که در جامی خاص (جام هبک) قرار دارد و به هنگام نوشیدن آن، حس و حال خاصی را تجربه می‌کند. این تصویر به همانند باده و لذت‌های ناشی از آن پرداخته شده است.