شمارهٔ ۶ ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / رباعیات الحاقی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا جان مرا باده مهرت سوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به رابطه بین عشق و رنج اشاره می‌کند. از یک سو، باده مهر محبوبش باعث آرامش و آسودگی جان و دل او شده است، اما از سوی دیگر، همین باده که باید شادی‌آور باشد، به او رنج می‌دهد. در واقع، شاعر در تلاش است تا تضاد احساسات عشق و غم را بیان کند.