ابوالفرج رونی
درگذشته ۵۲۵ هجری قمری، نیشابور
زندگی‌نامهٔ ابوالفرج رونی
ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.
آثار ابوالفرج رونی
شعرهای ابوالفرج رونی
- شمارهٔ ۶ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم — نوروز جوان کرد به دل پیر و جوان را
- شمارهٔ ۳ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم — بادبان برکشید باد صبا
- شمارهٔ ۴ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم به مناسب تعیین او به حکومت هندوستان — شاها نظام ملک و قوام جهانیا
- شمارهٔ ۷ - ایضاً له — زرود زاوه عبر کرد بحر ما
- شمارهٔ ۱ - در مدح سلطان گوید — غزو گوارنده باد شاه جهان را
- شمارهٔ ۵ - در مدح خواجه منصور بن سعید بن احمد بن حسن میمندی صاحب دیوان عرض — امروز نشاطی است فره فضل و کرم را
- شمارهٔ ۲ - ایضاً له — شاه باز آمد برحسب مراد دل ما
- شمارهٔ ۸ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم — بدیع نیست به شب دیدن ستاره در آب
- شمارهٔ ۱۱ - (در مدح عمیدالدولة عمدة الکتاب) — گه رحیل چو بگذاشتم همی اسباب
- شمارهٔ ۱۰ - در مدح بونصر پارسی — قبول یافت ز هر هفت اختر آتش و آب
- شمارهٔ ۱۲ - ایضاً له — ای تیغ تو کشیده ترا ز تیغ آفتاب
- شمارهٔ ۱۵ - ایضاً له — دلیل نصرت حق زخم نیزه عربست
- شمارهٔ ۱۶ - ایضاً له — روزگار عصیر انگور است
- شمارهٔ ۱۴ - در مدح منصور سعید — جشن فرخنده فروردین است
- شمارهٔ ۱۳ - در مدح سلطان علاء الدوله ابو سعد مسعود بن ابراهیم بن مسعود — عرب را آسمانی حق گذار است
- شمارهٔ ۹ - در مدح طاهر علی مشکان — گرفت مشرق و مغرب سوار آتش و آب
- شمارهٔ ۲۴ - در مدح خواجه علی بن حسن — میزان فلک قسم شب و روز جدا کرد
- شمارهٔ ۱۷ - ایضاً له — گر بخت را وجاهت و اقبال رانداست
- شمارهٔ ۱۸ - ایضاً له — ای بار خدایا که جهان چون تو ندید است
- شمارهٔ ۲۰ - در مدح ابوسعید بابو — صدر بابوئیان سزا باشد
- شمارهٔ ۲۳ - ایضاً له — آفرین بر شاه و جشن شاه باد
- شمارهٔ ۲۱ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم — باز آمد آنکه ملک بدو کامکار شد
- شمارهٔ ۱۹ - ایضاً له — ای نام تو بخشیدهٔ بخشندهٔ ارواح
- شمارهٔ ۲۲ - در مدح علاء الدوله ابو سعد مسعود ابراهیم غزنوی — شاها ترا به شاهی گیتی مرید باد