شمارهٔ ۴۱ - در مدح منصور سعید ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شاد باش ای پیشکار دین و دولت شاد باش
دایم اندر دین و دولت زفت باش و راد باش
رایت اسلام را همنام گشتی دیرزی
با تک او هم تک بازاد او همزاد باش
ملک را در عدل حاکم عدل را در حق گواه
شاه را در عرض نایب عرض را استاد باش
هر کجا فریاد خیزد مقصد فریاد شو
سایه بر مظلوم گستر آفتاب داد باش
نیکخواهت بی شرر تیغیست او را آب ده
بدسکالت پر ضرر گردی ست او را باد باش
تا جهان بر جای ماند با جهان بر جان مان
تا بزرگی یاد باشد با بزرگی یاد باش
با چنین اقبال خیز و با چنین مسند نشین
زی چنین مجلس گرای و در چنین بنیاد باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر پیام آور شادی و امید برای پیشکار دین و دولت است. شاعر از او می‌خواهد که همواره در راه دین و عدالت ثابت قدم و راست‌گو باشد. او تأکید می‌کند که حاکم باید در برقراری عدالت کوشا باشد و خواسته‌های مظلومان را بشنود. همچنین، بر نقش مثبت و سازنده پیشکار در جامعه تأکید می‌کند و او را به توسعه رفتار نیکو و دوری از بدی توصیه می‌کند. در نهایت، از او می‌خواهد که با اقبال عالی و در محیطی مثبت فعال باشد و به یاد بزرگان و آرمان‌ها پایبند بماند.