شمارهٔ ۸۰ - ایضاً له ابوالفرج رونی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف شخصیتی بزرگ و برجسته به نام مسعود می‌پردازد که به عنوان شاه زمین شناخته می‌شود. او از نسل مسعودیان است و به نوعی بر بازار آل ناصر دین سلطه دارد. در این شعر، اشاره به زیبایی و عظمت تاج او دارد که ستاره‌ای به نام پروین را در شب به حسرت می‌کشاند. همچنین، شاعر به ویژگی‌های انسانی و قهرمانی حضرتی اشاره می‌کند که باعث درخشش در میان دیگران می‌شود. به طور کلی، شعر به تمجید و تحسین از شخصیت‌های بزرگ و تأثیرگذار در تاریخ پرداخته است.