شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابونصر پارسی ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
سال عمر عزیز آن نو گشت
که بزرگیش نیست نو به جهان
خواجه بونصر داده ایزد
صاحب جیش و صاحب دیوان
در بزرگی و عز و جاه و شرف
یارب او را به عمر نوح رسان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به ستایش شخصی بزرگ و محترم میپردازد که به عمر خود افتخار میکند. او از خداوند میخواهد که عمر این فرد را به طول عمر نوح، پیامبر بزرگ، برساند و او را در بزرگی و مقامش یاری دهد. این اشعار نشاندهنده ارادت و احترام عمیق به بزرگان و مقامداران است.