نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابونصر پارسی ابوالفرج رونی

ابوالفرج رونی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

سال عمر عزیز آن نو گشت

که بزرگیش نیست نو به جهان

خواجه بونصر داده ایزد

صاحب جیش و صاحب دیوان

در بزرگی و عز و جاه و شرف

یارب او را به عمر نوح رسان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ستایش شخصی بزرگ و محترم می‌پردازد که به عمر خود افتخار می‌کند. او از خداوند می‌خواهد که عمر این فرد را به طول عمر نوح، پیامبر بزرگ، برساند و او را در بزرگی و مقامش یاری دهد. این اشعار نشان‌دهنده ارادت و احترام عمیق به بزرگان و مقام‌داران است.