شمارهٔ ۲ ابوالفرج رونی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش حضرتی می‌پردازد که نشان از فضل و بزرگواری او در جهان است. او از مخاطب می‌پرسد که چرا این مقام و منزلت را نمی‌دانند و به یاد آورده می‌شود که منصور سعید در این مقام باقی نمانده است. این ابیات بر اهمیت شناخت و درک بزرگانی که در تاریخ وجود داشته‌اند تأکید دارند.