نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷ ابوالفرج رونی

ابوالفرج رونی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در عشق چو نار کَفته شد رخسارم

از بس که برو سرشک خونین بارم

هرگه که سرشک دیده زو بردارم

چون پرده ز ناردانه بیرون آرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق سخن می‌گوید و به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که چهره‌اش همچون آتش است و به خاطر عشق، چشمانش پر از اشک خونین است. هر بار که این اشک را از چشمانش پاک می‌کند، به یاد معشوقش می‌افتد و احساساتش دوباره زنده می‌شود.