بخش ۴۲ - بیان توکّل و ترک جهد گفتن نخچیران به شیر مولانا
مولانا / دفتر اول / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
طایفهٔ نخچیر دَر وادی خوش
بودشان از شیر دایم کش‌مکش
بس که آن شیر از کمین می در ربود
آن چَرا بر جمله ناخوش گشته بود
حیله کردند آمدند ایشان بَشیر
کز وظیفه ما ترا داریم سیر
بعد ازین اندر پی صیدی میا
تا نگردد تلخْ بر ما این گیا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، طایفه نخچیر در وادی خوش به مشکل شیر دایم برخورد کرده‌اند که از کمین می‌دزدد و این باعث ناامیدی آن‌ها شده است. برای حل این مشکل، تصمیم می‌گیرند که با شیری که مزاحمت ایجاد کرده، به گونه‌ای تدبیر کنند و سعی کنند او را از شکار دور کنند تا مرور زمان به تلخی برایشان نگذرد.