بخش ۵۴ - اعتراض نخچیران بر سخن خرگوش مولانا
مولانا / دفتر اول / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قوم گفتندش که ای خر گوشدار
خویش را اندازهٔ خرگوش دار
هین چه لافست این که از تو بهتران
در نیاوردند اندر خاطر آن
معجبی یا خود قضامان در پیست
ور نه این دم لایق چون تو کیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، قوم به فردی میگویند که با خود شیفتگی و تفاخر صحبت نکند و به واقعیت قدرت خویش آگاه باشد. آنها به او هشدار میدهند که فراتر از تواناییهایش خود را بزرگ نکند، چرا که دیگران از او بهترند و در حقیقت این فرد جایگاهی در مقایسه با آنها ندارد. به عبارتی، این شعر به انتقاد از خودپسندی و عدم درک مقام واقعی افراد میپردازد.