بخش ۷۵ - پند دادن خرگوش نخچیران را کی بدین شاد مشوید مولانا
مولانا / دفتر اول / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هین به مُلکِ نوبتی شادی مکن
ای تو بستهٔ نوبت آزادی مکن
آنک ملکش برتر از نوبت تنند
برتر از هفت انجمش نوبت زنند
برتر از نوبت ملوک باقیند
دور دایم روحها با ساقیند
ترک این شُرب ار بگویی یک دو روز
در کنی اندر شرابِ خُلد پوز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به انسان هشدار میدهد که به خوشیهای موقتی دنیا وابسته نشود و به آزادی و روحانیات بپردازد. شاعر اشاره میکند که شادیهای دنیوی و جسمانی نسبت به آسمان و روحانیات بهای کمتری دارند. او از ترک موقتی لذتهای دنیوی صحبت میکند و بر اهمیت نوشیدن "شراب خلد" یعنی شادیهای جاویدان تأکید میکند. به عبارتی، انسان باید به دنبال ارزشهای بالاتر و جاودان باشد تا به حقیقت و آرامش حقیقی دست یابد.