بخش ۹۴ - وداع کردن طوطی خواجه را و پریدن مولانا
مولانا / دفتر اول / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
یک دو پندش داد طوطی، بی‌نفاق
بعد از آن گفتش: "سلامٌ، الفِراق!"
خواجه گفتش: "فی امان الله، برو
مَر مَرا اکنون نمودی راه نو"
خواجه با خود گفت کاین پند منست
راه او گیرم که این ره، روشنست
جان من کمتر ز طوطی کی بوَد؟
جان چنین باید که نیکوپی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت‌ها، طوطی به خواجه پندهایی می‌دهد و بعد از آن با گفتن «سلام الفراق» از او خداحافظی می‌کند. خواجه از این پندها استفاده کرده و می‌گوید که این راهی که طوطی نشان داده، روشن و خوب است. او به این فکر می‌کند که جان او نیز باید در مسیر نیکی باشد و کمتر از جان طوطی ارزش ندارد. در واقع، این به معنای اهمیت درستی و نیکی در زندگی است.