بخش ۵۱ - رجعت به قصهٔ مریض و عیادت پیغامبر علیه السلام مولانا
مولانا / دفتر دوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
این عیادت از برای این صلهست
وین صله از صد محبت حاملهست
در عیادت شد رسول بی ندید
آن صحابی را بحال نزع دید
چون شوی دور از حضور اولیا
در حقیقت گشتهای دور از خدا
چون نتیجهٔ هجر همراهان غمست
کی فراق روی شاهان زان کمست
سایهٔ شاهان طلب هر دم شتاب
تا شوی زان سایه بهتر ز آفتاب
گر سفر داری بدین نیت برو
ور حضر باشد ازین غافل مشو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عیادت و صله رحم صحبت میکند و بیان میکند که عیادت نشانه محبت و ارتباط عاطفی است. شاعر به عیادت رسول خدا اشاره میکند که وقتی یکی از صحابه در حال احتضار بود، او را در حالت نازع دید. سپس اشاره میشود که وقتی انسان از وجود اولیا و دوستان خدا دور میشود، در واقع از خدا نیز دور شده است. فراق و جدایی از محبوبان غم و اندوه به همراه دارد و در نهایت شاعر تاکید میکند که انسان باید همیشه به جستجوی سایه و حمایت اولیا باشد و در صورت سفر یا حضور، نباید غافل شود.