نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۲۳ - متهم داشتن قوم انبیا را مولانا

مولانا / دفتر سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قوم گفتند این همه زرقست و مکر

کی خدا نایب کند از زید و بکر

هر رسول شاه باید جنس او

آب و گل کو خالق افلاک کو

مغز خر خوردیم تا ما چون شما

پشه را داریم همراز هما

کو هما کو پشه کو گل کو خدا

ز آفتاب چرخ چه بود ذره را

این چه نسبت این چه پیوندی بود

تاکه در عقل و دماغی در رود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، قوم به تردید و شکوه می‌پردازند و می‌پرسند چگونه خداوند می‌تواند از افرادی مثل زید و بکر نماینده انتخاب کند. آن‌ها بر این باورند که هر پیامبری باید با جنس خود و با قدرتی الهی باشد. در ادامه، آن‌ها به مقایسه خود با موجودات کوچک مانند پشه و ذرات می‌پردازند و از این می‌پرسند که نسبت آن‌ها با خدا و عالم چیست و بر این باورند که ارتباطی میان آنها وجود ندارد.