نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴۶ - بیان آنک رسول علیه السلام فرمود ان لله تعالی اولیاء اخفیاء مولانا

مولانا / دفتر سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قوم دیگر سخت پنهان می‌روند

شهرهٔ خلقان ظاهر کی شوند

این همه دارند و چشم هیچ کس

بر نیفتد بر کیاشان یک نفس

هم کرامتشان هم ایشان در حرم

نامشان را نشنوند ابدال هم

یا نمی‌دانی کرمهای خدا

کو ترا می‌خواند آن سو که بیا

شش جهت عالم همه اکرام اوست

هر طرف که بنگری اعلام اوست

چون کریمی گویدت آتش در آ

اندر آ زود و مگو سوزد مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به قوم و گروهی اشاره دارد که به شدت در حال پنهان شدن هستند و نمی‌خواهند خود را به نمایش بگذارند. این افراد اگرچه دارای کرامات و ویژگی‌های خاصی هستند، اما هیچ‌کس از وجود آن‌ها باخبر نیست. اشاره به بزرگی و احسان خداوند نیز دارد و اینکه او می‌تواند انسان‌ها را به سویی بخواند که در آنجا از محبت و رحمت او بهره‌مند شوند. همچنین بیان می‌کند که اطراف ما پر از نشانه‌های کرامت خداوند است و باید به دعوت او پاسخ دهیم، حتی اگر به نظر بیاید که در آنجا خطری وجود دارد.