نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۹ - جواب موسی فرعون را در تهدیدی کی می‌کردش مولانا

مولانا / دفتر سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

گفت با امرِ حقم اِشراک نیست

گر بریزد خونم امرش، باک نیست

راضیم من شاکرم من ای حریف

این طرف رسوا و پیش حق شریف

پیش خلقان خوار و زار و ریش‌خند

پیش حق محبوب و مطلوب و پسند

از سخن می‌گویم این ورنه خدا

از سیه‌رویان کند فردا تو را

عزت آنِ اوست و آن بندگانش

ز آدم و ابلیس بر می‌خوان نشانش

شرح حق پایان ندارد همچو حق

هین دهان بربند و برگردان ورق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن بیانگر رضایت و شکرگزاری شخصی است که با وجود ناپسندی انسان‌ها، هیچ نگرانی از سرنوشت خود ندارد و خود را در پیشگاه خداوند محبوب و مورد پسند می‌داند. او تأکید می‌کند که انسان‌ها او را خوار و ذلیل می‌شمارند، اما در نزد حق، عزیز و محترم است. او به این نکته اشاره دارد که شناخت خداوند و حقیقت، پایان ندارد و باید به جای گفتن، به تفکر و درک آن پرداخت.