نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵ - بیان آنک خطای محبان بهترست از صواب بیگانگان بر محبوب مولانا

مولانا / دفتر سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

آن بلال صدق در بانگ نماز

حی را هی همی‌خواند از نیاز

تا بگفتند ای پیمبر نیست راست

این خطا اکنون که آغاز بناست

ای نبی و ای رسول کردگار

یک مؤذن کو بود افصح بیار

عیب باشد اول دین و صلاح

لحن خواندن لفظ حی عل فلاح

خشم پیغمبر بجوشید و بگفت

یک دو رمزی از عنایات نهفت

کای خسان نزد خدا هی بلال

بهتر از صد حی و خی و قیل و قال

وا مشورانید تا من رازتان

وا نگویم آخر و آغازتان

گر نداری تو دم خوش در دعا

رو دعا می‌خواه ز اخوان صفا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بلال مؤذن به صدای دلنشین خود در نماز اهمیت می‌دهد و نیاز به دعا و فراخواندن خداوند را بیان می‌کند. عده‌ای از مردم به پیامبر اعتراض می‌کنند که چرا بلال اینگونه می‌خواند و این کار را نادرست می‌دانند. پیامبر در پاسخ به این اعتراضات بیان می‌کند که بلال نزد خداوند از بسیاری دیگر بهتر است، و تأکید می‌کند که اگر کسی در دعا و خواندن نداشته باشد، بهتر است از برادران دین خود درخواست دعا کند. پیامبر به اهمیت نیت و صداقت در دعا اشاره دارد و نشان می‌دهد که کیفیت نیت و تواضع در ارتباط با خداوند ارزشمندتر از لفظ و عبارت است.