بخش ۵۷ - بیان آنک علم را دو پرست و گمان را یک پرست ناقص آمد ظن به پرواز ابترست مثال ظن و یقین در علم مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم علم و گمان پرداخته و توضیح می‌دهد که علم به نوعی کامل و مستحکم است، در حالی که گمان ناقص و ناپایدار است. شاعر می‌گوید که مرغی که فقط یک پر دارد، به راحتی سقوط می‌کند، در حالی که مرغی که دو پر دارد، می‌تواند پرواز کند. این استعاره نشان‌دهنده این است که علم به انسان امکان پرواز و حرکت به سمت هدف‌های بزرگ را می‌دهد. با داشتن علم، انسان در مسیر صحیح باقی می‌ماند و به هیچ‌کس گوش نمی‌دهد، حتی اگر همه بگویند که او در گمراهی است. او در مقابل طعنه‌ها و انتقادها بی‌تأثیر بوده و همچنان به مسیر خود ادامه می‌دهد. این شعر در نهایت بر اهمیت علم و استقامت در برابر گمان‌های نادرست تأکید دارد.