بخش ۱۷۲ - بیان آنک نَحْنُ قَسَمْنا کی یکی را شهوت و قوت خران دهد و یکی را کیاست و قوت انبیا و فرشتگان بخشد سر ز هوا تافتن از سروریست ترک هوا قوت پیغامبریست تخمهایی کی شهوتی نبود بر آن جز قیامتی نبود مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متنی که ارائه شده، به بیان ویژگی‌های مردانگی و روح انسانی پرداخته شده است. اشاره می‌شود که انسان‌های واقعی باید از خشم، شهوت و حرص دوری کنند و تنها با پیروی از پیامبران به حقیقت مردانگی نزدیک شوند. همچنین گفته می‌شود که حتی اگر فردی به ظاهری زنده باشد، اما دور از حقیقت و درک عمیق انسانیت باشد، ارزش کمتری دارد. در ادامه، به محتوای آسمانی و جهنمی اشاره می‌شود و اهمیت مغز و درک در مقابل ظاهر را مطرح می‌کند. در نهایت، به پیروی از دستورات و ذوق انسانی اشاره شده و داستانی معنوی قرار داده شده است تا به خواننده الهام بخشد.