غزل شمارهٔ ۱۱۱۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از حافظ است و بیانگر حالتی عاشقانه و دردناکی است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به یاد او باشد، زیرا بی‌او نه آرامش دارد و نه خواب. او می‌گوید که دلدارش در مرکز عشق و بازار دل اوست و نمی‌خواهد که دو نفر را در عشق دچار رنج کند. شاعر از شراب عشق و تاثیر چشم‌های معشوقش سخن می‌گوید و از خدا درخواست می‌کند که شرابی نازل کند تا تمام عقل‌ها را مست کند. در نهایت، شاعر می‌خواهد که معشوق یک نظر به او بیندازد تا تمامی مشکلات حل شود.