نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۱۶۹ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

هست کسی صافی و زیبانظر

تا بکند جانب بالا نظر

هست کسی پاک از این آب و گل

تا بکند جانب دریا نظر

پا بنهد بر کمر کوه قاف

تا بزند بر پر عنقا نظر

تا که نظر مست شود ز آفتاب

تا بشود بی‌سر و بی‌پا نظر

هست کسی را مدد از نور عشق

تا فتدش جمله بدان جا نظر

آب هم از آب مصفا شود

هم ز نظر یابد بینا نظر

جمله نظر شو که به درگاه حق

راه نیابد مگر الا نظر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به جستجوی انسان‌های پاک و زیبا از نظر روحانی اشاره دارد. شاعر از وجود افرادی صحبت می‌کند که می‌توانند به بالا و دریا نظر کنند، یعنی به معانی و جنبه‌های عالی زندگی دست یابند. این افراد با عشق و نور الهی هدایت می‌شوند و می‌توانند به حقیقت و وجود حق نزدیک شوند. در نهایت، شاعر بر اهمیت نظر و بصیرت اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به درگاه حق، تنها با نظر صحیح می‌توان به آنجا رسید.