غزل شمارهٔ ۱۱۹۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عواطف و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او از دل‌تنگی و غم ناشی از عشق می‌نالد و به محبوبی که مانند آتش می‌درخشد، اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که عشقش همچون شیر در خون او جوشیده و به محبوب توصیه می‌کند که به خاطر نوع احساساتش پنهانکاری کند و دست از مستی برنابد. او به تقدیر و قضا تن داده و به محبوب می‌گوید که نباید با چشمانش به درد دل‌ها و فتنه‌های درون خود بپردازد. شعر به خوبی حس عاشقانه و دردهایی که از عشق نشأت می‌گیرد را به تصویر می‌کشد.