غزل شمارهٔ ۱۳۳۲ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
توبه سفر گیرد با پای لنگ
صبر فروافتد در چاه تنگ
جز من و ساقی بنماند کسی
چون کند آن چنگ ترنگاترنگ
عقل چو این دید برون جست و رفت
با دل دیوانه که کردست جنگ
صدر خرابات کسی را بود
کو رهد از صدر و ز نام و ز ننگ
هر کی ز اندیشه دلارام ساخت
کشتی برساخت ز پشت نهنگ
و آنک در اندیشه یک جو زر است
او خر پالان بود و پالهنگ
یار منی زود فرو جه ز خر
خر بفروش و برهان بی‌درنگ
کون خری دنب خری گیر و رو
رو که کلیدان نبود بی مدنگ
راز مگو پیش خران ای مسیح
باده ستان از کف ساقی شنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالاتی از زندگی و تلاش برای توبه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند سفر با پای لنگ، صبر در چاهی تنگ و رقابت عقل و دل، به وضعیت انسان در مواجهه با چالش‌ها و تنش‌های درونی اشاره می‌کند. او بر اهمیت رهایی از قید و بندهای اجتماعی و عدم وابستگی به نام و ننگ تأکید دارد. همچنین به نوعی نسبت به ارزش‌ها و تصورات غلط که انسان را به سمت افکار و آرزوهای مادی می‌کشاند، انتقاد می‌کند. شاعر در نهایت خواننده را تشویق به رهایی از محدودیت‌ها و دنبال کردن زندگی واقعی و دلخواه می‌کند.