غزل شمارهٔ ۱۳۹۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری از یک شاعر است که در آن بیان می‌کند که پس از دیدن راه و حقیقتی که در زندگی‌اش پیدا کرده، دیگر نمی‌خواهد پریشان و بلاتکلیف باشد. او به وجود یک وجود والا و الهی اشاره می‌کند که او را سیراب و شاد می‌کند و از اینکه به دنیا و شیطان وابسته شود، هراسان است. شاعر به قدرت و مقام این وجود اشاره می‌کند و آرزو دارد که به او نزدیک‌تر شود و از چیزهای بی‌محتوا فاصله بگیرد. به طور کلی، او به سمت معنویت و رهایی از وابستگی‌های دنیوی حرکت می‌کند.