غزل شمارهٔ ۱۵۱۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت از محبوب پرداخته و ابراز احساسات شاعر را نسبت به او بیان می‌کند. شاعر از محبوب می‌خواهد که نزد او بیاید و به عمق غم و درد دل او نگاهی بیندازد. او از سنگینی دلش شکایت کرده و بیان می‌کند که از عشق و فراق به شدت رنج می‌برد. شاعر آرزومند است که با آمدن محبوب، فضای ناامیدی و سختی بهار و نور امید را به زندگی‌اش بازگرداند. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد که جامی پر از عشق به او بدهد تا بتواند از حالتی که در آن به شدت منتظر محبوب است خارج شود.