غزل شمارهٔ ۱۵۳۴ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بیا ما چند کس با هم بسازیم
چو شادی کم شود با غم بسازیم
بیا تا با خدا خلوت گزینیم
چو عیسی با چنین مریم بسازیم
گر از فرزند آدم کس نماند
چه غم داریم با آدم بسازیم
ور آدم نیز از ما گوشه گیرد
به جان تو که بی‌او هم بسازیم
یکی جانی است ما را شادی انگیز
که گر ویران شود عالم بسازیم
اگر دریا شود آتش بنوشیم
وگر زخمی رسد مرهم بسازیم
به پیش کعبه رویش بمیریم
بدان چاه و بدان زمزم بسازیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دعوت به اتحاد و همبستگی است. شاعر خواسته که اگر خوشحالی کم بود، با غم بسازیم و کنار یکدیگر به خلوت با خدا برویم. حتی اگر هیچ‌یک از فرزندان آدم باقی نمانده باشند، باز هم نگران نباشیم و با هم زندگی کنیم. شاعر تأکید می‌کند که آرامش و شادی واقعی در کنار همدیگر به وجود می‌آید، حتی اگر دنیا و مشکلات آن ما را آزرده خاطر کند. به طور کلی، این شعر بر اهمیت دوستی، اتحاد و سازگاری در مواجهه با چالش‌های زندگی تأکید دارد.