غزل شمارهٔ ۱۷۷۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به کسی می‌گوید که برای او فاتحه‌ای می‌خواند و از او درخواست می‌کند تا با او همراه شود. او به شخص پیر می‌گوید که باوجود پیری و مشکلات، بیاید تا او را دوباره جوان کند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که نباید از درد و رنج خود نگران باشد، زیرا او می‌تواند جانش را به او بازگرداند. او به این موضوع می‌پردازد که چیزهایی که به نظر غیرممکن می‌رسند، ممکن است قابل بیان باشند و در نهایت می‌خواهد راهی برای به دست آوردن حقیقت و معرفت به او نشان دهد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر همه مخالف باشند، او می‌تواند زمان را برای او روشن کند.