نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۸۶۴ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

در پرده دل بنگر صد دختر آبستان

زان گنجگه دل‌ها زان سجده گه مستان

بشنو چه به اسرارم می آید از آن طارم

یک دم که از این سو آ یک دم که قدح بستان

در عربده افتاده از عشق چنین خوبان

هم لشکر ترکستان هم لشکر هندستان

از عقل بپرسیدم کاین شهره بتان چونند

گفتا پنهان صورت پیدا به فن و دستان

در شرق خداوندی شمس الحق تبریزی

آیند و روند این‌ها در هر چمن و بستان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت دختران اشاره دارد و از عشق و شوق به آنها سخن می‌گوید. شاعر به حالتی از شور و هیجان عشق اشاره می‌کند که باعث شده او از عقل و دانش خود بپرسد که معنی این زیبایی‌ها چیست. او همچنین به شخصیت شمس تبریزی اشاره می‌کند که در شرق وجود دارد و بر آنچه خوب است، تأثیر می‌گذارد. به‌طور کلی، شعر پر از احساسات عاشقانه و زیبایی‌های طبیعی است.