غزل شمارهٔ ۱۹۱۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از مولاناست و خواسته‌های شاعر را از ساقی بیان می‌کند. او می‌خواهد که ساقی، می را برایش بچرخاند و به او بنوشاند تا بتواند از قضا و قدر فراتر برود و به دنیای بالاتر برسد. شاعر از زمین و دنیای پر از غبار رنج می‌برد و به دنبال تصفیه روح و آرامش می‌گردد. او ابراز می‌کند که اگر در حال مستی دلش کژ می‌رود، باید دل را به راه راست هدایت کند. در نهایت، او درخواست می‌کند که شرابی به او بدهند که در آن جا نگیرد و بتواند آزادانه نوش جان کند.