غزل شمارهٔ ۱۹۶۴ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین
بر سر جمله شهان و سرفرازان نازنین
بر سران و سروران صد سر زیاده جاه او
در میان واصلان لطف رحمان نازنین
او به اوصاف الهی گشته موصوف کمال
بر سریر و بر سران تخت سلطان نازنین
بزم را از وی جمال و رزم را از وی جلال
هم به بزم و هم به رزم لطف کیهان نازنین
پیش او بنهاد مفتاح خزاین‌های خاص
کرده از عشق و محبت‌هاش یزدان نازنین
در میان صد هزاران ماه او تابان چو خور
وصف او اندر میان وصف شاهان نازنین
آنک خاک پاش شد او بر سران شد سرفراز
مست او اندر میان جمله مستان نازنین
اندر آن موجی که خاصان بر حذر باشند از آن
اندر آن موج خطر او خفته استان نازنین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری درباره شمس دین است که او را به عنوان موجودی نازنین و برتر از دیگران توصیف می‌کند. او سرور همه شاهان و سرافرازان است و جمال و جلالش در همه جا پراکنده است. او به صفاتی الهی موصوف شده و در بین دیگران به عنوان یک مقام عالی و محترم شناخته می‌شود. شمس دین کلید خزاین عشق و محبت را به دست دارد و در توصیفش گفته می‌شود که در میان ستارگان، چون خورشید می‌درخشد. با وجود خطرهایی که هست، او در کمال آرامش به سر می‌برد و در دل مستان جای دارد. در کل، این شعر او را به عنوان الگو و مظهر زیبایی، قدرت و عشق معرفی می‌کند.