غزل شمارهٔ ۲۲۳۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تشویق و راهنمایی فرد برای مقاومت در برابر خواب و بی‌تحرکی می‌پردازد. شاعر به فرد می‌گوید که نباید در مواجهه با رقبایش بی‌خبر باشد و مانند ماهی فقط به آب فکر نکند. او همچنین از او می‌خواهد که شب‌ها را به شادابی و پویایی بگذراند و در جستجوی آب حیات باشد. شاعر به دوری از صحبت‌های سطحی و بی‌فایده تاکید دارد و به فرد می‌آموزد که باید منتظر زمان مناسب و موقعیت‌های پرنور باشد تا از آن‌ها بهره‌برداری کند. در کل، شعر دعوت به بیداری، هوشیاری و استفاده از فرصت‌هاست.