غزل شمارهٔ ۲۴۲۶ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
فدیتتک یا ستی الناسیه
الی کم تشد فم الخابیه
الا فاملئی منه لی کاسه
تذکرنی صفوه ناسیه
فما کاسه منه الا نجی
و تأتی باخت لها آبیه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به نوعی به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر به رابطهای عاطفی و یادآوری خاطرات خوش از آن رابطه میپردازد. او به زیبایی و دلربایی طرف مقابل اشاره میکند و نشان میدهد که حتی با گذر زمان، خاطرات و احساسات نسبت به آن شخص همچنان زنده و تاثیرگذار باقی ماندهاند. به طور کلی، این شعر بیانگر ارتباط عمیق عاطفی و احساساتی است که به خاطر آن شخص در دل شاعر نهفته است.