غزل شمارهٔ ۲۶۲۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی حال و هوای عده‌ای است که در زندگی خود غرق در مستی و شیدایی هستند و از تکرار این وضعیت نگرانند. شاعر از خود می‌پرسد تا کی باید این حالت ادامه پیدا کند و به سرنوشت خود و دیگران فکر می‌کند. او به تضاد میان شادی و غم، و بین رندانی که به زندگی خوش می‌گذرانند و کسانی که دچار خمودی و کسالت‌اند اشاره می‌کند. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که شاید اکنون زمان خوشحالی و رهایی از غمهاست و باید از این لحظات استفاده کرد.