غزل شمارهٔ ۲۶۴ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
لی حبیب حبه یشوی الحشا
لو یشا یمشی علی عینی مشا
روز آن باشد که روزیم او بود
ای خوشا آن روز و روزی ای خوشا
آن چه باشد کو کند کان نیست خوش
قد رضینا یفعل الله ما یشا
خار او سرمایه گلها بود
انه المنان فی کشف الغشا
هر چه گفتی یا شنیدی پوست بود
لیس لب العشق سرا قد فشا
کی به قشر پوستها قانع شود
ذو لباب فی التجلی قد نشا
من خمش کردم غمش خامش نکرد
عافنا من شر واش قد وشا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اشعاری که ارائه شدهاند، به تفسیر عشق و ارتباط انسان با خداوند پرداختهاند. شاعر به بیان زیباییهای عشق و روزی که خداوند ما را روزی دهد، اشاره میکند و میگوید که آن روز بسیار خوشایند خواهد بود. همچنین به رضایت از خواست خداوند و غنای عشق اشاره میکند و از سطحینگری به عشق انتقاد میکند. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که اگرچه ممکن است احساسات و غمها در دل وجود داشته باشند، اما باید از شر آنها دوری کرد و به محبت و عطاهای الهی توجه داشت.整体内容 به ابراز عشق و امید و کاوش در عمق احساست انسانی اشاره دارد.