غزل شمارهٔ ۲۶۵۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی خطرات حسد و تأثیر منفی آن بر زندگی انسان‌هاست. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسانی که طبیعت ضعیفی دارند، نمی‌توانند به تندرستی و موفقیت برسند. او به کسانی که حسود هستند، هشدار می‌دهد که نباید به آنها نزدیک شد، زیرا حسد می‌تواند به سقوط انسان‌ها منجر شود. همچنین تأکید می‌کند که حسد، زیان بیشتری به خود فرد و دیگران می‌زند و برای رهایی از آن، باید به تقوا و دوری از حسودان توجه کرد. در نهایت، شاعر می‌گوید که حتی اگر حسود به ظاهر حمایت کند، به باطن او اعتماد نکرده و باید از او دوری کرد.