غزل شمارهٔ ۲۶۷۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی، لذت زندگی، عشق و سرور را به تصویر می‌کشد. او از مطرب خواسته تا با نواهای خود جمع را سرگرم کند و از ساقی می‌خواهد که شراب بدهد. شاعر به زیبایی و جاذبه‌ی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که چگونه دلبر به دل‌ها آتش می‌زند. همچنین به اهمیت بیداری و لذت‌های لحظه‌ای در زندگی پرداخته و از پیر مجلس می‌خواهد که به ناله نی جواب دهد. در نهایت، اشاره به ساقی و خمر نابی دارد که حال خوشی را برای محفل به ارمغان می‌آورد و به یاد شمس تبریزی، شخصیت معنوی زندگیشان اشاره می‌کند.