غزل شمارهٔ ۲۷۷۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انسان توصیه می‌کند تا با یار و همراه به خوبی رفتار کند و همواره در تلاش باشد که در زندگی تنها و رنج‌کشیده نماند. شاعر به اهمیت دوستی و هم‌نشینی با یاران اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که با یار خود یکی شود و خود را فراموش کند. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که نباید به ظواهر و بارهای سنگین دنیا توجه کرد، بلکه باید به مانند آب روان باشید و به دل‌خوشی و عیش واقعی دست یابید. در نهایت، از خواننده می‌خواهد که به دنیای دل و روحی که پر از لذت و خوشبختی است، وارد شود.