غزل شمارهٔ ۲۷۹۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان تجلی دوباره عشق و شور و شوق در دل انسان‌ها می‌پردازد. او از آن می‌گوید که چگونه بار دیگر آتش عشق در جهان شعله‌ور شده، به آسمان‌ها پرواز کرده و پرده‌های آسمان را می‌شکافد. شاعر به جستجوی جان‌های عاشق می‌رود و هر یک را می‌شناسد. او به قدرت خداوند و آتش وحی در کوه سینا اشاره می‌کند و روند تلاطم و آرامش دریاها را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به صبر و ثبات تا رسیدن به آرامش اشاره می‌کند و از اهمیت نیروی عشق در زندگی می‌گوید.