غزل شمارهٔ ۲۸۰۱ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
عاشقان را آتشی وآنگه چه پنهان آتشی
وز برای امتحان بر نقد مردان آتشی
داغ سلطان می‌نهند اندر دل مردان عشق
تخت سلطان در میان و گرد سلطان آتشی
آفتابش تافته در روزن هر عاشقی
ما پریشان ذره وار اندر پریشان آتشی
الصلا ای عاشقان کاین عشق خوانی گسترید
بهر آتشخوارگانش بر سر خوان آتشی
عکس این آتش بزد بر آینه گردون و شد
هر طرف از اختران بر چرخ گردان آتشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان حال و هوای عاشقان و آتش عشق می‌پردازد. عاشقان در آتش عشق می‌سوزند و این آتش نشانه‌ای از خلوص و امتحان در عشق است. داغ سلطانی در دل مردان عشق وجود دارد و عشق آنها را در محیطی پر از آتش و شور و شوق قرار می‌دهد. آفتاب عشق در دل هر عاشقی درخشان است و همه در این آتش عشق گم شده‌اند. شعر همچنین اشاره به اهمیت عشق و برگزاری جشنی برای عاشقان دارد که بر سرخوان آتشینشان قرار دارد. در پایان، این آتش عشق در عالم و آسمان نیز منعکس شده و به زیبایی به تصویر کشیده شده است.