نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۸۴ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اخی رایت جمالا سبا القلوب سبا

و هل اتیک حدیث جلا العقول جلا

الست من یتمنی الخلود فی طرب

الا انتبه و تیقظ فقد اتاک اتی

یقر عینک بدر و فی جبینته

سعاده و مرام و عزه و سنا

و سکره لفؤادی من شمائله

کانها ملات کاسنا و اسقانا

عجائب ظهرت بین صفو غرته

تلالات لسناه بمهجتی و صفا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت یک شخص اشاره دارد که دل‌ها را می‌رباید و عقل‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. شاعر فردی را توصیف می‌کند که آرزوی جاودانگی در شادی را دارد و او را به هوشیاری و بیداری دعوت می‌کند، زیرا خبر خوبی در راه است. همچنین، به زیبایی و شگفتی‌های این فرد اشاره می‌شود که خوشبختی و عظمت را به همراه دارد و احساسات شاعر را به اوج می‌رساند، словно که نوشیدنی شگفت‌انگیزی است که روحش را سیراب می‌کند. در نهایت، شاعر از درخشش و زیبایی‌های این فرد صحبت می‌کند که زندگی‌اش را پر از صفا و شادابی کرده است.