غزل شمارهٔ ۲۸۵۱ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
شب و روز آن نکوتر که به پیش یار باشی
به میان سرو و سوسن گل خوش عذار باشی
به طرب هزار چندان که بوند عیش مندان
به میان باغ خندان مثل انار باشی
نشوی چو خارهایی که خلند دست و پا را
به مثال نیشکرها که شکرنثار باشی
به مثال آفتابی که شهیر شد به بخشش
به میان پاکبازان به عطا مشار باشی
هله بس که تا شهنشه بگشاید و بگوید
چو خمش کنی نگویی و در انتظار باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و خوشی در کنار معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که زندگی در کنار یار چقدر دلنشین و خوشایند است. شاعر از گل‌ها و باغ‌ها برای توصیف این احساسات استفاده می‌کند و به شادی و خوشبختی اشاره می‌کند. همچنین تأکید می‌کند که باید همچون آفتابی بخشنده و پاکباز بود و در انتظار لحظه‌های خوب زندگی و عشق بود. در نهایت، به این نکته اشاره دارد که بهتر است در سکوت و صبر منتظر فرصت‌ها باشیم.