غزل شمارهٔ ۲۹۲۰ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای بهار سبز و تر شاد آمدی
وی نگار سیمبر شاد آمدی
درفکندی در سر و جان فتنه‌ای
ای حیات جان و سر شاد آمدی
درفکن اندر دماغ مرد و زن
صد هزاران شور و شر شاد آمدی
از بر سیمین تو کارم زر است
ای بلای سیم و زر شاد آمدی
پای خود بر تارک خورشید نه
ای تو خورشید و قمر شاد آمدی
لعل گوید از میان کان تو را
سوی آن کوه و کمر شاد آمدی
شمس تبریزی که عالم از رخت
هست مست و بی‌خبر شاد آمدی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ زیبایی و شادی بهار است. شاعر به بهار به عنوان یک موجود زیبا و شاداب اشاره می‌کند که زندگی و سرور را به همه می‌آورد. او به تأثیرات مثبت بهار بر رویا و احساسات مردم اشاره می‌کند و از قدرت و جلال آن می‌گوید. در واقع، بهار به عنوان منبع حیات و نشاط در نظر گرفته شده و شاعر از وجود آن ابراز شادی و خوشحالی می‌کند.