غزل شمارهٔ ۳۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، راوی شاهد حضور شاهی بر شاهراه هلاکت است که در خواب غفلت به سر می‌برد. او در این حال، جرعه‌ای از می عشق را به شاه می‌دهد و می‌گوید که خون عاشقان در این می موج می‌زند. شاه از او می‌خواهد تا بنوشد و او را به رازهای زندگی و عشق دعوت می‌کند. اما دلبر محبوبش، جام را از دستش می‌گیرد و در نهایت او را به حالتی سرمست می‌برد که پیام‌های آسمانی به او می‌رسد و او را از چشم بد دور می‌دارد. این شعر بیانگر عشق عمیق و تأثیر آن بر روح و جان انسان است.